Άλλο ένα ξενέρωτο και άγευστο "ντέρμπι" παρακολουθήσαμε στο Παλέ όπου παίκτες και προπονητής έστειλαν για ακόμη μια φορά το μίζερο μήνυμα στον κόσμο της ομάδος ότι ακόμη και η ελπίδα/επιθυμία για να δεις τον φετινό ΑΡΗ να κοντράρει μια σοβαρή ομάδα είναι απαγορευτική. Με ένα ρεσιτάλ αστείων και ανεξήγητων ως ένα σημείο λαθών εντός και εκτός παρκέ ο μέτριος Παναθηναϊκός έκανε άλλη μια δυνατή προπόνηση απέναντι στον ΑΡΗ. Η "λευκή πετσέτα" που πετάχτηκε πολύ νωρίς στο τέταρτο δεκάλεπτο από τον πάγκο όπου απλά παρατηρούσε την εξέλιξη του αγώνα είναι άλλη μια "μαχαιριά" στο ήδη πληγωμένο γόητρο κάθε μπασκετικού Αρειανού.

Αν και ο ΑΡΗΣ πέτυχε το πρώτο καλάθι του αγώνα, όταν στα  πρώτα δευτερόλεπτα και στην επαναφορά που γίνεται από το κέντρο  δυσκολεύεσαι να αλλάξεις τη μπάλα και μετά βίας αποφεύγεις το λάθος τότε μάλλον δύσκολα μπορείς να περιμένεις κάτι καλύτερο στη συνέχεια.  Ο Παναθηναϊκός έδειξε 2 διαφορετικά πρόσωπα. Ένα αποφασιστικό και εκνευριστικά εύστοχο στο πρώτο δεκάλεπτο και ένα μέτριο με πολλά προβλήματα σε ριμπάουντ και επίθεση στα υπόλοιπα 3 δεκάλεπτα. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ψηλοί του Παναθηναϊκού αντιμετώπισαν τεράστια προβλήματα στο μαρκάρισμα του Σαρικόπουλου ενώ στο πρώτο ημίχρονο αναλώθηκαν κυρίως σε μακρινά σουτ. Για καλή τους τύχη η "λύση" ήρθε από τον πάγκο του ΑΡΗ όπου με τον Σαρικόπουλο να ξεχνιέται στον πάγκο και τον Ασημακόπουλο να αγωνίζεται απέναντι στον πολύ πιο δυνατό Γκιστ ο Παναθηναϊκός κατάφερε να αποκτήσει ξεκάθαρο πλεονέκτημα κοντά στο καλάθι και ακόμη παίκτες σαν τον Παπά που έπεφταν σε "τοίχος" στο Α ημίχρονο όποτε προσπαθούσαν να μπουν μέσα στην επανάληψη οι διάδρομοι ήταν ανοιχτοί και η απειλή στον αέρα μηδαμινή. Όσο για την επίθεση εκεί και αν τα πράγματα δεν ήταν για κλάματα. Αμφιβάλλω αν σε ολόκληρο το Β ημίχρονο έγινε μια οργανωμένη επίθεση κάτι που σημαίνει ότι οι παίκτες μας πήγαιναν σε προσωπικές ενέργειες και σε σουτ στη λήξη του χρόνου με αποτέλεσμα τις κάκιστες επιλογές και τα αβίαστα λάθη. Ο Β.Αγγέλου θεώρησε ότι τον Σαρικόπουλο δεν έπρεπε να τον αξιοποιήσει άλλο μιας και ο Πεδουλάκης δεν έβαζε μέσα Μπατίστ ή Μαυροκεφάλιδη και παρόλο που η διαφορά ανέβαινε και ο Παναθηναϊκός έλεγχε το παιχνίδι με μεγαλύτερη ευκολία αυτός ως συνήθως επέμενε στην επιλογή. Ενώ το άλλο "τρικ" του Β.Αγγέλου που έμεινε ανεξήγητο είναι η χρησιμοποίηση του Λαρετζάκη στη σημερινή αναμέτρηση που αγωνίστηκε σχεδόν 5', δηλαδή όσο δεν είχε αγωνιστεί στις προηγούμενες 6 αγωνιστικές. Όχι ότι μας φταίει το παλικάρι σε κάτι ή έκανε κάτι πιο στραβό από τους υπόλοιπους απλά δεν μπορώ να δω τη λογική του να χρησιμοποιείς έναν παίκτη που δεν τον εμπιστεύεσαι τις 6 προηγούμενες αγωνιστικές, ούτε καν στο παιχνίδι με τον Απόλλων Π. όταν η διαφορά είχε πάει στο +18 και ξαφνικά του δίνεις χρόνο συμμετοχής απέναντι στον Παναθηναϊκό. Αυτό που ήταν πραγματικά αξιολύπητο και μας πόνεσε πολύ ήταν η συμπεριφορά του τεχνικού τιμ στο τελευταίο δεκάλεπτο όπου απλά παρακολουθούσε τον Παναθηναϊκό και δεν έκανε την παραμικρή προσπάθεια για να αλλάξει κάτι. Ενώ η διαφορά μεγάλωνε και το παιχνίδι φαινόταν να χάνεται ο Β.Αγγέλου προτίμησε να κρατήσει το τάιμ άουτ 1.30' πριν το τέλος όταν ο Παναθηναϊκός ήταν το +14... Αν δεν μπορείς να διακρίνεις ποιος παίκτης είναι σε καλή βραδυά να τον αφήσεις μέσα, ποιος δεν πατάει καλά ή δεν του βγαίνει το παιχνίδι για να τον αφήσεις στον πάγκο ή δεν μπορείς να κάνεις τίποτα να αλλάξεις κάτι τότε μάλλον η ομάδα πάει με αυτόματο πιλότο.

O Παναθηναϊκός είναι καλύτερη ομάδα από τον ΑΡΗ αλλά κάποια στιγμή είναι καλό να δούμε πιο καθαρά τα πράγματα και να μην δικαιολογούμε την αδυναμία να κάνεις σωστά μια επαναφορά, να προσπαθήσεις να βγάλεις ένα σύστημα στην επίθεση ή ακόμη και να κάνεις ένα φάουλ για να σταματήσεις τον χρόνο...Τους νεότερους σε ηλικία που δεν έχουν προλάβει να δουν πραγματικό μπάσκετ τους καταλαβαίνω για τη διαστρεβλωμένη εικόνα που μπορεί να έχουν για πως ακριβώς πρέπει να παίζεται αυτό το άθλημα που λέγεται μπάσκετ. Για οποιοδήποτε άλλον νοήμων που ασχολείται με το μπάσκετ για 30 χρόνια ή και περισσότερα δηλώσεις όπως αυτές του Αγγέλου "ότι η σημερινή εμφάνιση πρέπει να αποτελέσει οδηγό για τη συνέχεια"  προκαλούν νευρικό γέλιο. Εκτός και αν ο κόουτς το εννοεί σαν παράδειγμα προς αποφυγή. Δεν βαριέσαι... το 2016 θα είμαστε καλά... μπράβο στα παιδιά και στον προπονητή τους...